20Februari 2008 om 07u20 landen we in Bolé airport.
De bagage word op en in het busje gedropt en we ontmoeten onze taxi man Wihep die dag en nacht voor ons parraat staat.
Ik krijg de eer om samen met Stefan vooraan te zitten naast de bestuurder,geen betere manier om een eerste indruk op te doen.
Leuk tetteren met Wihep, die versteld staat over mijn heel simpel gsm'ke,blijkbaar een statussymbool.
Al rijdend snuif ik vollop de sfeer van Addis Ababa op. De buurt rond Bolé vind ik echt deprimerend en grijs. Hoe langer we rijden, ondertussen lekker tetterent met Wihep,krijgt de stad meer en meer kleur.
We passeren een parade van oorlogsveteranen
Fruit en groente stalletjes rijzen uit de grond, de winkeltjes geschilderd in felle kleuren verkopen elks 1 bepaald item,plastiek emmers en tweilen,toiletpotten en autovelgen....
De hoofdbaan is geasfalteerd de kleine zijstraatjes bestaan uit aangestampte aarde.
Overal bordjes die de weg wijzen naar de tandarts,bakker of beautysalon.
De avonturier in mij komt boven, wat zou ik graag ronddolen in deze steegjes.
De eerste van vele mooie Moskees duikt op.
Van de overheidsgebouwen mogen we geen foto's nemen, Wihep meld dit ook als we een verboden te fotograferen gebouw passeren.
Ook de eerste geimproviseerde woningen van degene die op de straat moeten wonen duiken op.
We naderen het hotel. De straat is opgebroken, een Chineese firma zorgt voor een beter riolering en bestrating.Ondertussen is het een beetje rijden zoals in Paris Dakar
Aan het hotel worden we onthaald door ongelooflijk vriendelijke mensen.
We krijgen de melding dat we ons nu direct moeten gaan opfrissen omdat Bruk hier elk moment zal aankomen om ons naar Kids Care orphenage te brengen.
Snel,snel een douchke en frisse kleren aan.
Vol spanning wachten we in de lobby op Bruk.
Kids Care ligt in een chanty town, de weg te voet lijkt eindeloos lang.
Eindelijk de poort
Mimi klopt aan en de portier doet open.
Enkele kindjes komen aangelopen en ontvangen ons met de mooiste lach die we al gezien hebben.
De tranen komen in onze ogen als de dochter van I&G komt aangelopen en springt in hun armen.
Dit is een prachtig moment en ik krijg de eer om hun eerste ontmoeting op film te vereeuwigen,ook mijn emoties lopen over.
Dan worden wij geroepen.....
Wachtend in het halletje dat tevens dienst doet als apotheek, wachten we op onze kleine meid.
En daar .....daar is ze op de arm van haar verzorgster
Ons pruts, gewekt uit haar middag dutje.
Ik smelt weg en Stefan begint te huilen.
Als ik onze pruts aan Stefan geef begind ze ook te huilen.
Die kleine meid, wat moet er niet allemaal door dat kleine hoofdje gaan?
Wij gaan terug naar buiten en mogen even rondlopen.
Ik zet me neer het enigste wat ik wil is mijn kleintje troosten de rest kan me gestolen worden.
Ik wieg haar, maak sussende geluidjes, streel haar hoofdje en droog haar traantjes.
Voor ik het besef heeft ze haar armpjes rond mij geslagen en haar hoofdje lekker genesteld tegen mijn borst.
Huil maar kleine schat,vanaf nu ben ik bij u om je tranen te drogen en je pijntjes weg te kussen.
Ze laat toe dat ik kleine kusjes op haar hoofdje geef en haar handjes vastneem.
Stefan is ondertussen zo slim geweest om wat te gaan rondlopen,daar waar het mag en foto's te nemen.Er worden nog enkele foto's genomen van haar bedje en 1 waar wij bij staan. Echter ik heb hier geen besef van, heb enkel oog voor haar.
Dan is het tijd om terug te gaan naar het hotel.
Onderweg valt onze pruts in slaap.
In de lobby krijgen we nog wat uitleg van Bruk ivm het eten en de mogelijke probleempjes.
We gaan naar onze kamer.
Brukti is terug wakker en begind te huilen als ze ziet dat ze ergens anders is.
Ik plaats me op de zetel met haar en probeer haar een warm en veilig gevoel te geven?
Ik mag laag per laag haar kleertjes uitdoen.
En dan in badje.
Het huilen stopt,zachtjes was ik haar ook haar haartjes en dat zonder tranen.
Eerst wil ze niet gaan zitten en de kraan moet blijven lopen
Ze wil wat zeep in haar handje en begind haar buikje in te zepen.
Als Stefan even komt piepen gaat ze plots zitten en draait haar hoofdje om.
Niks forceren, eerst laten wennen aan de nieuwe mama. Het mama gevoel bij onze pruts zit al snor. Het moeder gevoel bij mij piekte al toen ik haar zag aankomen in de armen van de verzorgster.
Uit het badje,mag ik haar volledig verzorgen en bekijken. Ik olie haar goed in en geef een kleine massage, dit stelt ze zeer op prijs.
Propere kleertjes aan, die zij eens lekker bekijkt en betast.
